Nadeel van Erasmus: je vrienden van thuis zijn ver weg. Voordeel: je kan ze gaan bezoeken!
Met dit motto in het achterhoofd stapten we (zijnde Sarah, een reislustige Australische vriendin, en ik) donderdagavond op de nachtbus richting Berlin. Busreizen zijn, op een zelf gesjord vlot na, waarschijnlijk de meest oncomfortabele manier om je voort te bewegen, maar gezien ons budget helaas the only way to travel.
Bij het krieken van de dag stonden we eindelijk (of “al”, afhankelijk van je perspectief) bij Eva voor de deur. Een deur die we trouwens helemaal zelf zonder hulplijnen gevonden hebben, geen sinecure in Berlijn.
Onze eerste opdracht was meteen het begrip “afstand” herdefiniëren. Vond persoonlijk dat ik tegenwoordig in een grootstad woon, maar in vergelijking met het Berlijnse metroplan ziet dat van Wenen er ineens wel heel …süß uit. Een uurtje U-Bahnen om van punt A naar punt B te geraken is eerder regel dan uitzondering.
Aangezien we al snel begrepen hadden dat het onmogelijk is deze enorme stad op drie dagen helemaal te verkennen, lieten we ons na het ontbijt meevoeren naar een Berlin voor dummies rondleiding. Een gratis (!) tour langs de historische hoogtepunten, niet toevallig georganiseerd door Eva’s werkgever New Berlin. Na vijf uur rondwandelen, – begonnen aan de Brandenburger Tor, geëindigd bij het Museuminsel – dachten wij toch behoorlijk wat gezien te hebben. Groot was de teleurstelling toen bij nadere inspectie van een kaart bleek dat we slechts een verwaarloosbare oppervlakte afgewerkt hadden. De rondleiding was wel heel erg aan te raden, geeft je een goede historische achtergrond en je ziet dingen die je anders waarschijnlijk niet zou opmerken.
Moe en hongerig dus tijd voor … pizza! Net zoals afstand staat lekker en goedkoop eten blijkbaar synoniem voor Berlijn. Mij hoor je niet klagen. Na het eten bleek de club Maria am Ostbahnhof ons net iets te prijzig en sloten we de avond af in de “Wohnzimmer”, een typisch cafeetje vol zetels en hippe Berliners.
De volgende dag waren we weer helemaal klaar voor meer sight seeing en sprongen we op een boottour langs de Spree, een snelle en aangename manier om heel wat van Berlijn te zien. Daarna was het “Judische Museum” aan de beurt. Ik had een museum exclusief over de holocaust verwacht, maar het is een hoogtechnologische expositie (je krijgt o.a. een ipod bij het binnenkomen) over de hele Joodse geschiedenis, in een bijzonder symbolisch gebouw speciaal voor het museum gebouwd. Interessant en origineel.
Die avond ging het Richtung Weinerei, een fantastisch concept waar je voor 1 euro een glas koopt, dat naar believen bijvult en bij het buiten gaan betaalt wat je wilt (1 euro per glas wordt zo een beetje verwacht). Stel je dit voor in combinatie met een tapas bar … Een weinig tijd op de U-bahn/S-Bahn later bevonden we ons op de WG Party van een vriendin van Eva. Zoveel mensen op zo weinig plaats, ik had medelijden met de onderburen. Niet alleen ik blijkbaar, want bij het buitengaan kwamen we stoere politie en security mannen met honden tegen.
Helaas was zondag alweer onze laatste dag en die moest ingezet worden in stijl. Geen betere manier dan een heerlijke brunch in het gezellige Prenzlauer Berg, Berlijn liet zich weer van zijn beste kant zien. Daarna nam Eva de touwtjes in handen en liet ons haar wijk (P-Berg dus) zien. We snuisterden nog rond op de Flohmarkt en bezochten de “East Side Gallery”, een resterend deel van de Mauer met bekende graffiti. Ter afsluiter nog een snelle wandeling door rivaal Kreuzberg (X-Berg voor de insiders) gemaakt en voor we het wisten was het alweer tijd om ons naar de M4 richting busstation te begeven.
Ben heel blij dat ik deze city trip heb kunnen maken met iemand die er effectief woont en die ons naast de toeristische hoogtepunten en communistische appartementsblokken ook het echte Berlijn kon laten zien. Als je erover nadenkt is Berlijn eigenlijk nog maar 18 jaar oud en je ziet duidelijk een stad die bezig is zichzelf te zoeken. Heb zelden een plaats gezien met zoveel geschiedenis en trauma’s, karakter en mogelijkheden … allen daarheen!
Hej zus! Grappig dat je zo veel dingen gezien hebt die wij vorig jaar ook bezocht hebben! De grote toppers natuurlijk, maar ook wij zijn wat speciallekes gaan zoeken. Het verwondert mij wel een beetje dat ik Kate Kolwitz niet terugvind in je verslag. Volgende keer misschien? Het Holocaust-monument vond ik zelf héél eng, het Judische Museum hebben we niet gezien. Was dit nu je laatste uitstap voor de examens? Je kan misschien oefenen om op de nachtbus te studeren, ik heb nog wel ergens zo een leeslampke met een knijperke……xxx
Schat , wij zijn verleden jaar ook in Berlijn geweest.Als we uw foto’s bekijken vinden we er onze weg.We vonden het ook indrukwekkend en misschien zijn er wel dingen die jonge mensen moeten zien( maar ook bijna niet begrijpen)
Ik vind het wel wat …..ge weet wel , van dat leeslampke met een knijperke. Van uw moeder moet ge het hebben hé. Oma’s zouden dat nooit niet durven voorstellen.Dag meiske, tot de volgende keer hé en houdt er de moed maar in.Met een knuffel , oma