Het einde van dit jaar is zo bliksemsnel gekomen, dat het er was voor ik besefte dat het zo dichtbij was. Na een nachtelijke afscheidspicknick gisteren, hobbelen op dit moment enkele van mijn favoriete Zwitsers op de nachttrein terug naar de Heimat, en zo is het de komende week de ene na de andere die zijn koffers pakt … Elke avond wordt dus een Abschiedsabend.
Zo was vanavond mijn laatste soirée de babysitting voor mijn lieve famille Franco-Autrichienne. Gelukkig gaan ze me vreselijk missen 
Heb ze wat laten spelen met mijn fototoestel, met best wel vertederende resultaten. Je vous présente alors, van klein naar groot, Henri, Louis et Charlotte:
-
- Stadtspark
-
- Henri
-
- Louis
-
- Charlotte
-
- H&E
Louis: J’ai entendu une histoire d’un garçon qui était amoureux de deux filles.
Ik: Ah oui, alors qu’est ce qu’il a fait?
Louis: Il a jetté ces chaussures et il marchait toujours pieds nus.
Ik: C’est ça ce qu’on fait quand on est amoureux?
Louis: Oui.
Louis is duidelijk voorbestemd om een groot cineast te worden. Een soort road-dinges, onderweg naar de enige grote liefde!